บ้านของเรา

ภาพนี้ถ่ายเมื่อ 3 ปีที่แล้วก่อนที่จะเริ่มลุยถากถางจนเหลือแต่พื้นดิน แต่เมื่อวานนี้มันกลับไปมีสภาพเหมือนในรูปอีกครั้งหนึ่งจึงต้องแบกจอบออกไปยืนดูพักใหญ่ก่อนที่จะแบกจอบกลับมาไว้ที่เดิม เพราะรู้สึกอ่อนล้าทั้งจิตใจและสังขาร นี่อาจจะเป็นเพราะยึดอาชีพรับราชการเป็นหลักมานาน พอมาเจองานที่ต้องใช้เรี่ยวแรงและเหงื่อมาเป็นตัวช่วยมันก็เลยออกอาการท้อแท้ในบางหน แต่รับรองได้ว่าขอเวลาซักสองสามวันจะกลับออกไปอีกหน คราวนี้จะไม่มีการยั้งมือล่ะ มันจะต้องกลับไปเหลือแต่พื้นดินที่ปราศจากวัชพืชอีกครั้งหนึ่งอย่างแน่นอน แต่วันนี้บอกตรงๆ ว่าขี้เกียจจริงๆ พื้นที่กว่าสามไร่ของบ้านสร้างงานให้กับสองมือไม่มีที่สิ้นสุด พอหน้าบ้านเกลี้ยงเกลาก็ต้องมีภาระย้อนกลับไปกวาดล้างที่หลังบ้าน จากนั้นก็จะย้อนวงจรกลับมาที่หน้าบ้าน ข้างบ้านไม่มีที่สิ้นสุด จนกว่าพื้นที่เหล่านั้นจะมีกิจกรรมที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เช่น บางพื้นที่เริ่มปลูกไม้ยืนต้นลงไว้เป็นระยะๆ โดยมีมะขามยักษ์เป็นตัวชูโรงเพราะหว่านเมล็ดทิ้งไว้มากมายจนเติบโตเป็นกลุ่มๆ เหมาะแก่การเคลื่อนย้ายไปปักหลักในสถานที่ที่เหมาะสม ส่วนพื้นที่ป่าย่อมๆ บริเวณข้างบ้านส...

เทคโนโลยี่และวิวัฒนาการสมัยใหม่สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้เกิดขึ้นมากมาย แน่นอนว่าท่ามกลางสิ่งที่ดีเหล่านั้นย่อมมีสิ่งที่ไม่ดีแอบแฝงอยู่อีกมากมายเช่นเดียวกัน ซึ่งบ่งบอกได้ชัดเจนแล้วว่านี่คือทางแยกของทางเลือก สำหรับผู้คนที่ต่างความคิดต่างจิตใจ มันจะเป็นจุดที่แสดงให้เห็นถึงความต้องการที่แท้จริงของผู้คนในสังคมว่าปราถนาสิ่งใดระหว่างความถูกต้องสักครั้งหนึ่งในชีวิต และความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่ตนเองจะเป็นผู้กำหนดเองโดยเจตนา โดยส่วนตัวแล้วอาศัยเทคโนโลยี่ในการค้นคว้าหาความรู้เท่านั้นเอง การใช้ Hi5 Line Facebook Blogger ตลอดจนสื่อออนไลน์ต่างๆ ก็เพื่อการศึกษา ไม่เคยนำไปใช้ประโยชน์เหมือนกับที่กลุ่มคนยุคใหม่เค้าทำกัน มาถึงวันนี้การคลุกคลีกับกูเกิ้ลมานานทำให้เห็นถึงวิวัฒนาการด้านเทคโนโลยี่สารสนเทศว่าก้าวไกลไปมากขึ้นทุกขณะ วันนี้เราสามารถเดินเท้าเข้าไปสำรวจได้ทางภาคพื้นดินในบางพื้นที่อย่างทั่วถึง เช่นภาพข้างบนนี่เป็นบ้านเลขที่ 214 หมู่ 3 บ้านวังยาว ซึ่งค้นหาได้จากโปรแกรมกูเกิ้ลเอิร์ทด้วยตัวเอง แม้จะเป็นภาพย้อนหลังไปถึง 2 ปีก็ตาม การได้มองเห็นบ้านและที่ดินของตัวเองอย่างชัดเจนในรูปแบบสามมิติบนคอมพิวเ...

เมื่อตอนเริ่มจัดระเบียบพื้นที่บ้านใหม่ๆ ด้วยการปลูกต้นไม้ใหญ่ลงผิวดินและปลูกไม้ประดับลงกระถาง จากนั้นก็โยกย้ายจากจุดนั้นไปจุดนี้ จากจุดนี้ไปอยู่ตรงโน้น มีทั้งวางต่ำติดดิน มีทั้งที่ต้องยกซ้อนสูงขึน ออกแรงกันทุกวี่ทุกวัน แต่ก็สนุกดีที่มีเวลาพักผ่อนจิตใจไปกับธรรมชาติ และช่วงเวลานั้นก็มีอยู่เกือบ 3 ปีที่มีหลานสาวตัวน้อยๆ เข้ามาช่วยขัดแข้งขัดขาไปพร้อมๆ กัน เนื่องจากคุณป้าของเค้าไม่ค่อยจะมีเวลาว่างให้มากนัก "ยายหนูอั้ม" เลยต้องลงมาขลุกอยู่กับลุงบนพื้นดินนี่แหละเป็นการออกกำลังกายบริหารกล้ามเนื้อไปในตัว และมีส่วนช่วยในการกล่อมเกลาจิตใจให้รักธรรมชาติไปด้วย วันต่อไปข้างหน้าจะได้มีจิตใจที่อ่อนโยน มีเมตตา รู้จักคำว่า "การพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน"  แต่ก็มีเวลาสดใสกับหลานสาวได้ไม่เท่าไหร่ "ยายหนูอั้ม" ก็มีวาสนาได้ไปเข้าไปศึกษาเล่าเรียนที่ประเทศฟินแลนด์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่  "มีระบบการศึกษาดีที่สุดในโลก" และก็เริ่มต้นจากการศึกษาภาษาฟินแลนด์ก่อนเป็นลำดับแรกเพื่อให้สามารถปรับตัวเข้ากับเพื่อนร่วมชั้น  รวมถึงสภาพแวดล้อมอื่นๆ ทั้งภูมิประเทศที่มีทิ...

ระยะนี้เริ่มมีความรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเรา ที่กังวลมากที่สุดก็มีอยู่เพียงเรื่องเดียว นั่นก็คืออาการเครื่องดับอย่างกระทันหัน แม้แต่เวลาที่กำลังก้มหน้าก้มตาพิมพ์หนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจในเวลากลางวันแสกๆ มันเหมือนกับการเกิดจินตนาการซ้อนทับขึ้นมาปนเปกับเรื่องที่กำลังเขียนอยู่ ทำให้เกิดสมาธิวอกแวกปล่อยใจไหลเรื่อยไปตามเรื่องที่แทรกซ้อนขึ้นมา และอาการไหลเรื่อยนั้นเป็นไปโดยไม่เจตนาและไม่มีความคิดที่จะหยุดยั้งมันเลย ผลที่เกิดขึ้นก็คือ เรื่องราวที่กำลังพิมพ์อยู่มีข้อความค้างคาอยู่อย่างนั้นเอง ขณะที่เวลาหล่นหายไปในระหว่างนั้นถึงสองชั่วโมงกว่าๆ ครับ ผมนั่งหลับอยู่บนเก้าอี้หน้าจอคอมพิวเตอร์ในลักษณะนี้เองตลอดเวลาสองชั่วโมงกว่าๆ ที่สติวูบหายไปโดยไม่รู้ตัว เป็นอาการเครื่องดับอย่างถาวรทั้งๆ ที่เจ้าตัวยังคงมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ดีทุกประการ และอยู่ในระหว่างการทำงานอยู่เสียด้วย เป็นคำสั่งปิดเครื่องของร่างกายโดยตรง แต่เจ้าของตัวตนกลับไม่ได้รับการแจ้งเตือนแม้แต่น้อย ผมหลับตานึกถึงภาพของตัวเอง หากว่าเกิดอาการ "เครื่องดับ" ขณะที่กำลังขับขี่รถจักรยานยนต์อยู่ด้วยค...

ช่วงนี้ฝนฟ้าคะนองฝนตกพร่ำเพรื่อไม่เป็นเวล่ำเวลา ทำให้เวลาในการทำงานประจำวันในบริเวณพื้นที่รับผิดชอบจำนวน 3 ไร่ไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไรนักเพราะระยะนี้กระโหลกไม่ค่อยหนาทำให้ไม่ค่อยจะสู้ฟ้าสู้ฝนต้องหลบเข้ามานั่งเปิดคอมเล่น(เหมือนเดิม) แต่ไม่ค่อยจะมีอารมณ์ในการเข้ามาเขียนบล็อก ส่วนมากจึงใช้เวลาหมดไปกับการดูหนังต่างประเทศที่โหลดมา  หรือไม่ก็เปิดเพลงฟังพร้อมกับอ่านหนังสือที่โหลดมาเก็บตุนเอาไว้กว่าสี่ห้าพันเรื่อง อ่านกันจนตาบวมแดงเป็นนกกระปูด แล้วก็ท่องไปในโลกกว้างด้วยสารคดีในทุกแนวทาง ตั้งแต่ระบบสุริยะจักรวาล ความก้าวหน้าทางวิทยาการต่างๆ มาจนถึงระบบกายวิภาคศาสตร์ ซึ่งเรื่องหลังนี่เจาะลึกเข้าไปจนถึงศึกษาภาคปฏิบัติในบางเว็บ(ก็เว็บโป๊นั่นแหละท่าน) ส่วนหนังที่เปิดดูส่วนมากก็จะเป็นหนังที่เข้าใหม่(หรือบางทีก็ไม่มีเข้ามาฉายในบ้านเราด้วยเหตุผลทางการเมืองเพราะเกี่ยวกับเรื่องของชนชั้นทางสังคม หรือไม่ก็โป๊จนเข้าข่ายอนาจารต้องปิดตามองลอดง่ามนิ้วดู หรือไม่ก็บู๊ล้างผลาญจนเลือดกระเด็นออกมาจากจอเปรอะหน้าตาคนดู) ทำให้ได้รับรู้ถึงสถานการณ์ที่ไม่ได้กำหนดไว้ในเจตนารมณ์ของหนังเค้า เช่น เรื่องที่ว่าพระเอ...

ทั่วบริเวณโดยรอบพื้นที่ของบ้านในหลายปีที่ผ่านมา ได้พยายามปลูกต้นไม้ทั้งแบบยืนต้นสูงตระหง่านไปชั่วนาตาปี หรือแบบไม้ประดับกึ่งไม้ล้มๆ ลุกๆ ทั้งไม้มีดอก ไม้มีแต่ใบ ดังนั้นผลพลอยได้อย่างหนึ่งจากต้นไม้เหล่านี้ก็คือ รังนกนานาชนิดที่ปลูกสร้างกันอยู่ทั่วไปหมดเกือบจะทุกต้นทีเดียว ไม่เว้นแม้แต่หน้าต่างช่องระบายอากาศของห้องน้ำ ในฝ้าเพดานของตัวบ้าน นกส่วนมากจะเป็น นกกระจอก นกเอี้ยง และนกเขา นานๆ ทีก็มีนกพิราบจากวัดใกล้ๆ บ้านโฉบลงมากินน้ำในสระหลังบ้านแล้วก็โฉบขึ้นไปเกาะบนสันหลังคาเป็นทิวแถว จากนั้นก็ขี้รดหลังคาตามมารยาทที่ดีของมัน วันดีคืนนี้ก็ยังอุตส่าห์มีนกเป็ดน้ำหลงเปะปะมาแช่เย็นอยู่ในสระวันสองวันก่อนจะสาบสูญไป ชีวิตของสัตว์ทุกชีวิตในพื้นที่ของบ้าน มองๆ ดูแล้วก็รู้สึกได้ถึงความอิสระ ความมั่นคงและปลอดภัยในชีวิตของพวกมัน บางครั้งเดินผ่านๆ ไปเกือบจะเหยียบเอาลูกนกเขาที่กำลังหัดบิน บางครั้งเดินไปหยิบไม้ออกจากกองในโรงเก็บก็ตกใจแทบตายเพราะเจอจิ้งเหลนสะบัดหางหลอก นึกว่างู บางวันกำลังเขย่งขาเก็บลูกหว้ายักษ์ที่ปลูกไว้หลังบ้าน เจ้ากระรอกสองตัวมันวิ่งไล่เตะกันผ่านปลายจมูกไปอย่างไม่เกรงใจเจ้าของบ้าน สัญ...

สิบกว่าปีมาแล้วที่ใช้ชีวิตอยู่บนเบาะรถคันนี้ในการเดินทางรวมระยะทางได้นับแสนกิโลเมตร ไม่ว่าจะร้อนแดด ทนสู้อากาศหนาวเย็นหรือจะฝ่าสายฝนกระหน่ำรุนแรงเพียงใด ชีวิตก็ยังคงปลอดภัยเสมอมา แม้ว่าบางครั้งบางหนจะเมาไปบ้างจนเผลอบิดเกินกว่า 130 ซึ่งก็เป็นนานๆ ครั้ง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะแคล้วคลาดจากอุบัติเหตุเสมอไปแม้ว่าจะใช้ความระมัดระวังจนถึงที่สุดแล้วก็ตาม แต่ทุกครั้งสาเหตุไม่ได้เกิดจากสภาพของรถที่ซื่อสัตย์เสมอมา และไม่ได้เกิดจากสภาพความพร้อมของคนขับขี่แต่อย่างใด แต่อุบัติิเหตุทั้ง 5 ครั้งเกิดจากเหตุสุดวิสัยที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย เพราะความเร็วที่ใช้โดยเฉลี่ยประมาณ 80-100 กม./ชม.เท่านั้นเอง ครั้งที่ 1 รถไถนาชนิดเดินตามพ่วงด้วยกระบะท้ายบรรทุกอ้อยเต็มลำวิ่งอยู่บนถนนสายตรงไม่มีทางแยกซ้ายขวาให้เห็นเลยในระยะครึ่งกิโลเมตร พอตามหลังเข้าใกล้ระยะห่างประมาณ 20 เมตรจึงกดแตรขอทางแล้วแซงขวาขึ้นไปด้วยความเร็วประมาณ 80 กม./ชม. ปรากฎว่าผู้ขับขี่ได้หักหน้ารถเลี้ยวขวาขวางถนนอย่างกระทันหัน แล้วค่อยหันมามอง สรุปได้ว่าไม่มีทางที่จะพ้นจากการชนไปได้แน่นอนจึงตัดสินใจบิดคันเร่งพารถกระโจนลงจากถนนไปจอดอยู่กลางทุ่งน...